«Έπρεπε να το μοιραστώ. Να ξέρω ότι δεν είμαι μόνη. Να δουν κι άλλοι άνθρωποι ότι δεν είναι μόνοι», γράφει η Kylee Austin σε κείμενό της στο lovewhatmatters.com, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να μιλήσει για την δεύτερη εγκυμοσύνη της.
Μητέρα 3 παιδιών πλέον, η νεαρή γυναίκα γράφει για τα σχόλια τα οποία έλαβε όταν δημοσίευσε μία φωτογραφία με τη φουσκωμένη της κοιλίτσα από την εγκυμοσύνη της σε δίδυμα, αλλά και τη στιγμή που αποφάσισε πως τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία.
«Όταν έμαθα ότι θα γεννήσω δίδυμα, ενώ μεγάλωνα ήδη ένα μωράκι 1 έτους, έκλαψα. Σκεφτόμουν πως ήδη έχω ένα μωράκι, πως ο άντρας μου είναι στρατιωτικός και λείπει από το σπίτι συχνά, πως ήμουν εντελώς μόνη.
Όλοι χάρηκαν στο άκουσμα της είδησης για τα δίδυμα, αλλά εγώ ήμουν γεμάτη ανάμεικτα συναισθήματα. Χαρά, λύπη, άγχος, φόβος.
Ήξερα, όμως, ότι δεν είμαι η μόνη μαμά που μεγαλώνει 3 μικρά παιδιά. Είχα καταλάβει, επίσης -επειδή το είχα ήδη ζήσει μία φορά- πως τα πράγματα σε μια εγκυμοσύνη δεν είναι όπως φαίνονται σε σειρές, περιοδικά και Instagram.
Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη δεν μοιράστηκα πολλά με τους διαδικτυακούς φίλους μου. Αυτή τη φορά, όμως, ένιωθα πως πρέπει εγώ να γίνω ο “συνήγορος” του εαυτού μου και όσων γυναικών βιώναν τα ίδια συναισθήματα με εμένα.
Έπρεπε να μιλήσω και να δείξω πώς είναι ένα πραγματικό σώμα εγκυμονούσας. Πώς μεγαλώνει η κοιλιά της με δύο μωράκια και πώς μοιάζει αφού γεννήσει.
Τα αντικρουόμενα σχόλια
Όταν ανήρτησα τις φωτογραφίες μου για πρώτη φορά στα social media, έπαθα ένα μικρό σοκ από τα σχόλια και τις αντιδράσεις. “Είναι το πιο αηδιαστικό πράγμα που έχω δει”, μου έγραφαν μερικοί, ενώ άλλοι μου έδιναν συγχαρητήρια για το θάρρος μου.
Αγαπούσα πάντα τη γυμναστική, εργάζομαι σε αυτόν τον τομέα και δεν σταμάτησα να γυμνάζομαι ούτε στη διάρκεια των δύο κυήσεών μου. Μετά τον δεύτερο τοκετό, όμως, το σώμα μου ήταν πολύ διαφορετικό. Επειδή το επάγγελμά μου είναι τέτοιο, ήθελα να δείξω πώς είναι ένα σώμα έπειτα από 2 εγκυμοσύνες, με τη δεύτερη, μάλιστα, σε δίδυμα.
Μπορεί να μη μοιάζουν όλες οι γυναίκες με εμένα, αλλά ήθελα να ξέρουν ότι υπάρχει και αυτή η -αληθινή- πλευρά, όχι μόνον εκείνη των λαμπερών φωτογραφήσεων.
Η κοιλιά μου, πλέον, δεν είναι απόλυτα γυμνασμένη και η εμφάνισή της μπορεί να αηδιάζει μερικούς, αλλά ήταν το σπίτι των μωρών μου για 9 μήνες.
Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν αγαπώ κάθε μέρα το σώμα μου. Όχι, δεν είμαι ενθουσιασμένη με το πώς δείχνει η κοιλιά μου, αλλά μοιράζομαι έτσι κι αλλιώς τις φωτογραφίες μου και το πώς είναι να δείχνεις διαφορετικός από αυτό που η κοινωνία θεωρεί όμορφο. Για να δουν κι άλλες γυναίκες πως δεν είναι μόνες!
Το να είσαι μαμά είναι δύσκολο. Η κριτική που κάνουν οι μαμάδες μεταξύ τους, είναι δυσκολότερη. Ακόμα πιο δύσκολες είναι οι ενοχές που νιώθουν οι μαμάδες, γι’ αυτό και εγώ θέλησα να μιλήσω για τις σκέψεις και την εμπειρία μου.
Η ημέρα που μου άλλαξε το σκεπτικό
Αυτή η απόφαση δεν ήταν εύκολη και πάρθηκε μια ημέρα που έμοιαζα κάπως έτσι:
Ξέρετε, όμως, τι κατάλαβα αφού ξέσπασα σε κλάματα μη μπορώντας να διαχεριστώ την κατάσταση με 3 μωρά, δουλειά από το σπίτι και ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα;
Αυτό που μετράει για εμένα είναι ο άντρας μου, τα παιδιά μου και η πίστη στον εαυτό μου. Όχι η γνώμη του κόσμου, όχι το πώς μοιάζω, όχι το τι οι άλλοι θεωρούν όμορφο. Θα συνεχίσω να μοιράζομαι τις σκέψεις και τις εμπειρίες μου, όχι επειδή είμαι κάποια… star, αλλά επειδή εκεί έξω υπάρχουν πολλές μαμάδες που νιώθουν ανεπαρκείς και φοβούνται να μοιραστούν τα συναισθήματά τους, όπως φοβόμουν και εγώ κάποτε…»
