Την απάντηση δίνει μέσα από μία εξαιρετική ανάρτηση ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης
Ένα διαζύγιο, όσο «βελούδινο», πολιτισμένο και ήρεμο να είναι, δεν παύει να κρύβει πόνο. Πόσο μάλλον, όταν υπάρχουν παιδιά, όπου εκεί το ζευγάρι που χωρίζει, οφείλει να «δουλέψει» στο να υπάρχει σεβασμός, αλληλοκατανόηση και να διατηρούνται οι ισορροπίες. Τι γίνεται όμως, όταν έρχεται ένας νέος σύντροφος στη ζωή του ενός από τους δύο γονείς; Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να δεχθούν τον νέο αυτό άνθρωπο ή τον άλλο γονιό που νιώθει απειλή;
Την απάντηση δίνει μέσα από μία εξαιρετική ανάρτηση ο δάσκαλος Μάριος Μάζαρης, με αφορμή την ιστορία ενός προσωπικού του φίλου, που βρέθηκε σε αυτή τη θέση.
«Αυτήν την κουβέντα είναι καιρός που θέλω να τη μεταφέρω. Έγινε με έναν φίλο μου, λίγο καιρό πριν, πάνω σε ένα θέμα που τον πονάει πολύ. Με τη γυναίκα του έχουν πάρει διαζύγιο 2-3 χρόνια πλέον. Μαζί, όμως, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, κάτι που σημαίνει, ότι δεν παίρνεις ποτέ απόλυτα διαζύγιο. Έτσι, είσαι δεμένος πάντα με τον άλλον, απλώς με όρους διαφορετικούς πλέον. Το διαζύγιό τους ήταν ομαλό, ήρεμο, έχει κρατήσει και ο ίδιος καλές σχέσεις με όλη την οικογένεια, ακόμα και με τα πεθερικά του. Αφού αγαπιόμαστε, θα μου πει. Και το εννοεί.
Στα παιδιά είναι παρών σε όλα καθημερινά, τον θαυμάζω που έχει αυξημένη την αίσθηση της ευθύνης. Αυτό που τον ζορίζει πολύ είναι το πώς θα προχωρήσουν στη ζωή τους, τόσο ο ίδιος, όσο και η πρώην σύζυγός του. “Πρόσεχε καλά ποιον άνθρωπο θα παρουσιάσεις στα παιδιά”, της έλεγε συνεχώς. Το ίδιο έλεγε, βέβαια, και στον εαυτό του. Και πρόσεχαν και οι δύο. Μέχρι που έφτασε η στιγμή η πρώην γυναίκα του όντως να προχωρήσει και να έχει έναν άνθρωπο να παρουσιάσει στα παιδιά του. Εκεί είναι που αδυνατεί να σκεφτεί λογικά. με ποιο δικαίωμα θα μεγαλώνουν τα παιδιά μου δίπλα του, να με ρωτάει. Με ποιο δικαίωμα να τους μιλάει; Να τους κρατάει το χέρι, να τους διαβάζει ιστορίες ή να περνάει χρόνο μαζί τους; “Τα παιδιά μου δεν χρειάζονται άλλον πατέρα”.
Ίσως εκεί, όμως, βρίσκεται η απάντηση. Ότι δεν πρόκειται για νέο πατέρα ή για νέα μητέρα. Ο άνθρωπος που θα βρεθεί να ζει στο ίδιο σπιτι που κάποτε ζούσες εσύ, δεν μπαίνει για να πάρει τον ρόλο σου, αλλά για να δημιουργήσει έναν νέο, που θα σέβεται τους υπάρχοντες. Τα παιδιά σου τι σκέφτονται; Τον συμπαθούν, τους φέρεται καλά, τον γνωρίζουν κι εκείνα σιγά σιγά και περνάνε καλά μαζί του. Τότε είσαι τυχερός, είπα στον φίλο μου. Θα υπάρχει ένας άνθρωπος, που θα φέρεται όμορφα στα παιδιά σας. Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι, ούτε να σε ανησυχεί.
Εκείνος βέβαια είναι σε αναμμένα κάρβουνα, θέλει χρόνο να το συνειδητοποιήσει και προσπάθεια. Κι είναι τόσο φυσιολογικό. ‘Ενας χωρισμός σε ένα σπίτι δε σημαίνει, ότι παύει το ενδιαφέρον για το ίδιο το σπίτι και τους ανθρώπους, που το κατοικούν και τις σχέσεις τους. Τουλάχιστον δε θα έπρεπε να σημαίνει. Πόσο μάλλον, όταν υπάρχουν παιδιά που έχουν ανάγκη και τους δύο γονείς και δεν θέλουμε να πιστέψουν ποτέ, ότι ευθύνονται εκείνα για ένα διαζύγιο.
Τη λύση την έδωσαν τα ίδια τα παιδιά του φίλου μου, μάλλον βοήθησαν με τον τρόπο τους. Ένα απόγευμα από τα επόμενα που τον είδαν σκεπτικό, του είπαν: “Μπαμπά, ξέρεις, ότι σε αγαπάμε, έτσι; Δεν θέλουμε άλλον μπαμπά, εσένα έχουμε. Απλώς, ο κύριος αυτός είναι συμπαθητικός και η μαμά είναι χαρούμενη. Εσύ, όμως, είσαι ο μπαμπάς μας”. Κι είναι αλήθεια, πως γονείς και παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν την ίδια ασφάλεια ο ένας δίπλα στον άλλον. Και να την κερδίζουν με την καρδιά τους»
Διαβάστε επίσης:
«O σύζυγός μου με άφησε για μία άλλη. Δεν επέτρεψα στα δύο μου παιδιά να βλέπουν μια διαλυμένη μάνα»
5 λόγοι που πρέπει να φλερτάρεις με τον σύντροφό σου όσα χρόνια κι αν είστε μαζί
