Ποιος είναι ο αντίκτυπος του χρόνου οθόνης στην ανάπτυξη των μωρών και των νηπίων;
Σε έναν κόσμο που κυριαρχείται όλο και περισσότερο από οθόνες, ο αντίκτυπος του χρόνου οθόνης στην ανάπτυξη των μωρών και των νηπίων έχει γίνει θέμα ανησυχίας τόσο για τους γονείς όσο και για τους ερευνητές. Πρόσφατα δεδομένα από τους ερευνητές στο Κολέγιο Ιατρικής του Drexel ρίχνουν φως στην πιθανή βλάβη που μπορεί να έχει η έκθεση των νηπίων στην παρακολούθηση τηλεόρασης ή βίντεο στις ικανότητές τους στην αισθητηριακή επεξεργασία.
Οι δεξιότητες επεξεργασίας των αισθήσεων είναι βασικής σημασίας για την ικανότητα του παιδιού να ανταποκρίνεται στον κόσμο γύρω του, περιλαμβάνοντας τις αντιδράσεις του σε αυτό που ακούει, βλέπει, αγγίζει και γεύεται.
Τα ευρήματα της μελέτης:
Η μελέτη, που βασίζεται σε δεδομένα από την Εθνική Μελέτη για τα Παιδιά, αποκαλύπτει σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της έκθεσης στον χρόνο οθόνης και των άτυπων αισθητηριακών συμπεριφορών στα νήπια.
Τα βασικά ευρήματα περιλαμβάνουν:
Στους 12 μήνες: Όταν ένα παιδί έρχεται σε επαφή με οθόνες (όπως η τηλεόραση ή το κινητό) έως 12 μηνών, υπάρχει 105% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει συμπεριφορές που σχετίζονται με υψηλή αισθητηριακή επεξεργασία αντί για συμπεριφορές που θεωρούνται κανονικές, όπως η χαμηλή ευαισθησία ή η αργή αντίδραση σε διάφορες ερεθίσματα, όταν φτάσει 33 μηνών. Αυτό υποδηλώνει ότι η πολύ έκθεση στις οθόνες μπορεί να συνδέεται με δυσκολίες στην αντιμετώπιση των αισθήσεων και του περιβάλλοντος όταν το παιδί μεγαλώσει.
Στους 18 μήνες: Σε ηλικία 18 μηνών, για κάθε επιπλέον ώρα οθόνης καθημερινά, υπήρχε 23% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει “υψηλή” συμπεριφορά που σχετίζεται με τη μετέπειτα αποφυγή αισθητηριακών ερεθισμάτων και τη χαμηλή εγγραφή.
Στους 24 μήνες: Σε ηλικία 24 μηνών, για κάθε επιπλέον ώρα οθόνης καθημερινά, υπήρχε 20% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσει “υψηλή” συμπεριφορά που σχετίζεται με έντονη αναζήτηση αισθήσεων, υπεραισθησία στα αισθητήρια ερεθίσματα, και αποφυγή αισθητηριακών ερεθισμάτων στα 33 μηνών.
Η μελέτη προτείνει ότι η πρώιμη έκθεση σε οθόνες μπορεί να οδηγήσει σε άτυπες συμπεριφορές αισθητηριακής επεξεργασίας στα νήπια, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης αίσθησης, της ευαισθησίας και της αποφυγής ορισμένων ερεθισμάτων.
Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να έχουν επιπτώσεις στη συνολική ανάπτυξη του παιδιού και μπορεί να συνδέονται με καταστάσεις όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD) και η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD).
Η άτυπη αισθητηριακή επεξεργασία σε αυτούς τους πληθυσμούς έχει συσχετιστεί με διάφορα προβλήματα, όπως ευερεθιστότητα, υπερκινητικότητα και κοινωνικές δυσκολίες.
Προτάσεις για γονείς:
Λαμβάνοντας υπόψη τους πιθανούς κινδύνους που συνδέονται με τον υψηλό χρόνο οθόνης στα νήπια, η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Κάρεν Χέφλερ, συνιστά στους γονείς των παιδιών που παρουσιάζουν συμπτώματα να υποβάλλονται σε μια περίοδο μείωσης του χρόνου οθόνης.
Αυτή η μείωση, σε συνδυασμό με πρακτικές αισθητηριακής επεξεργασίας που παρέχονται από εργοθεραπευτές, μπορεί να βοηθήσει στον μετριασμό του αντίκτυπου στην αισθητηριακή ανάπτυξη.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) ήδη αποθαρρύνει τον χρόνο οθόνης για μωρά κάτω των 18-24 μηνών, με εξαιρέσεις για τις αλληλεπιδράσεις ζωντανής συνομιλίας μέσω βίντεο. Για παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών, το AAP συνιστά περιορισμό της χρήσης ψηφιακών μέσων σε όχι περισσότερο από μία ώρα την ημέρα.
Καθώς η κατανόησή μας για τις επιπτώσεις του χρόνου οθόνης στην ανάπτυξη του παιδιού μεγαλώνει, γίνεται ζωτικής σημασίας για τους γονείς να είναι ενημερωμένοι.
Αυτή η έρευνα υπογραμμίζει τη σημασία της παρακολούθησης και του περιορισμού του χρόνου οθόνης για τα νήπια και ενθαρρύνει τους γονείς να δώσουν προτεραιότητα σε εναλλακτικές δραστηριότητες που υποστηρίζουν την υγιή αισθητηριακή ανάπτυξη.
Διαβάστε επίσης:
Αν έχετε παιδάκι 1-3 ετών, δείτε γιατί δεν πρέπει να βλέπει τηλεόραση πάνω από 2 ώρες την ημέρα
