Στο TOP 5 των «εκπληκτικών θαυμάτων της φύσης», που θα πρέπει να επισκεφθεί κάποιος στα Βαλκάνια, περιλαμβάνει τον σπάνιο υγρότοπο της Κερκίνης το κορυφαίο Forbes, αναγνωρίζοντας τη σημασία και την σπουδαιότητα της λίμνης που αν και τεχνητή έγινε ουσιαστικά ένα με το φυσικό περιβάλλον.
Την ίδια ώρα ωστόσο η κατάσταση στον περιβάλλοντα χώρο είναι απελπιστική, με τους επαγγελματίες της περιοχής να καταγγέλλουν δήμο Σιντικής και Π.Ε. Σερρών για την άσχημη εικόνα.
O travel blogger του Forbes Jared Ranahan, παρουσιάζει τη δική του λίστα, προτείνοντας στους ξένους επισκέπτες να ταξιδέψουν στις βαλκανικές χώρες και να ανακαλύψουν προορισμούς – θαύματα της φύσης. «Κατάφυτες κοιλάδες, πανύψηλα βουνά και μια ποικιλία γηγενών βαλκανικών ειδών είναι μερικά μόνο από τα κυριότερα αξιοθέατα που περιμένουν τους επισκέπτες αυτής της ιστορικής περιοχής» λέει, συμπεριλαμβάνοντας στη λίστα του, εκτός από την Κερκίνη, τα: Εθνικό Πάρκο Una (Βοσνία – Ερζεγοβίνη), Εθνικό Πάρκο Tara (Σερβία), Εθνικό Πάρκο Κοιλάδας Βαλμπόνα (Αλβανία) και Εθνικό Πάρκο Πιρίν (Βουλγαρία).
Διεθνής αναγνώριση, αλλά εγκατάλειψη…
Ωστόσο την ίδια ώρα που το Forbes εκθειάζει την Κερκίνη και τον σπάνιο υγρότοπο, απογοητευτική είναι η κατάσταση στους «βασικούς» σταθμούς γύρω από την λίμνη, σύμφωνα με το σωματείο Επαγγελματιών.
Εγκαταλειμμένες και λεηλατημένες υποδομές και χώροι υγιεινής, προβληματική καθαριότητα, προβληματική πρόσβαση και ανύπαρκτη σήμανση, συνθέτουν το σκηνικό της «άλλης» Κερκίνης, που απογοητεύει τους χιλιάδες ξένους επισκέπτες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Όταν στα βουνά της ζούσαν λιοντάρια και λεοπαρδάλεις
Οι ιστορικοί των αρχαίων χρόνων αναφέρουν τη λίμνη Κερκίνη για πρώτη φορά με το όνομα “Πρασσιάδα” και την τοποθετούν στο βορειοδυτικό τμήμα της πεδιάδας των Σερρών.
Αναφέρουν ακόμη, ότι ο ποταμός Στρυμόνας (κύριος τροφοδότης της λίμνης) ήταν πλωτός μέχρι την Ηδωνίδα πόλη των “Εννέα Οδών”, τη σημερινή Αμφίπολη. Θρακικές φυλές Σίντιοι, Βισάλτες, Παίονες και Ήδωνες κατοικούσαν γύρω από τη λίμνη μέχρι που εκδιώχτηκαν από τους Μακεδόνες τον 5°π.Χ. αιώνα.
Πυκνά δάση από βελανιδιές, οξιές, πεύκα και καστανιές σκέπαζαν τα βουνά και τους λόφους, στους οποίους ζούσαν κάπροι, ελάφια, αρκούδες, τεράστιοι ταύροι, λεοπαρδάλεις, λύγκες και λιοντάρια.
Σύμφωνα με τους ιστορικούς, λιοντάρια επιτέθηκαν στις καμήλες του Ξέρξη κατά το πέρασμα του Περσικού στρατού από το Στρυμόνα.
Μέχρι το 1928, η λίμνη δεν ήταν μόνιμη, αλλά διαμορφωνόταν μόνο όταν ο Στρυμόνας κατέβαζε πολύ νερό. Την χρονιά εκείνη η ελληνική κυβέρνηση, ανέθεσε στην Αμερικανική εταιρεία John Monks-Ulen & Co την υλοποίηση εξυγιαντικών έργων στην πεδιάδα των Σερρών.
Έτσι, το 1932 παραδίδεται το πρώτο φράγμα δίπλα στο χωριό Λιθότοπο, δημιουργώντας τον τεχνητό ταμιευτήρα της λίμνης Κερκίνης και αποστραγγίζοντας ταυτόχρονα τη λίμνη Αχινού και τις ελώδεις εκτάσεις στην πεδιάδα. Με αυτό το πολύ μεγάλο έργο για την εποχή, δόθηκε πνοή στον τόπο και στους παραλίμνιους οικισμούς. Λόγω της μεταφοράς και απόθεσης στη λίμνη μεγάλων ποσοτήτων φερτών υλών από τον ποταμό, έγινε επιτακτική η ανάγκη κατασκευής νέου υψηλότερου φράγματος, καθώς επίσης και η ανύψωση και επέκταση των αναχωμάτων.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης : το «χρυσό τσακάλι» (Golden jackal / Canis aureus) είναι ένα ζώο έξυπνο με ιδιαίτερα ανεπτυγμένες τις αισθήσεις της ακοής και της όσφρησης, χαρακτηριστικά που ιδιαίτερα τη νύχτα είναι απαραίτητα για να εντοπίζουν και να συλλαμβάνουν τα θηράματά τους.
Τα έργα αυτά ολοκληρώθηκαν το 1982, με αποτέλεσμα την αύξηση της δυνατότητας αποθήκευσης ποσοτήτων νερού για άρδευση και τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας της πεδιάδας.
Μία λίμνη σε σχήμα αχλαδιού
Η λίμνη έχει σχήμα “αχλαδιού”, με κορυφή το φράγμα στο χωριό Λιθότοπο. Το μέγιστο μήκος της είναι περίπου 15km, το μέγιστο πλάτος 8,5km ενώ το βάθος κυμαίνεται από 1 έως 10m. Η επιφάνεια της αυξομειώνεται ανάλογα με την εποχή, από 55 έως 85 τ.χμ
Μια πανδαισία χρωμάτων και απίστευτης ομορφιάς εικόνες αναμένεται να απολαύσουν οι επισκέπτες της λίμνης Κερκίνης αφού στον πανέμορφο υγροβιότοπο, έχουν ήδη φτάσει 6000 φλαμίνγκο σύμφωνα με την σελίδα του Εθνικού Πάρκο Λίμνης Κερκίνης.
Η πανίδα της Κερκίνης σήμερα
Στην ευρύτερη περιοχή της Λίμνης Kερκίνης, υπάρχουν πολλά είδη θηλαστικών, αρκετά από τα οποία είναι απειλούμενα, όπως η Bίδρα, το Zαρκάδι, το Tσακάλι, ο Λύκος, η Aγριόγατα, ενώ υπάρχουν και 10 αρκετά κοινά είδη όπως η Aλεπού, η Nυφίτσα, ο Aγριόχοιρος, ο Λαγός, ο Σκαντζόχοιρος, ο Aσβός κ.λ.π.
Eπίσης, τόσο στο παρόχθιο δάσος όσο και στις γύρω υγρές περιοχές συναντώνται 10 περίπου είδη αμφιβίων και περισσότερα απο 20 είδη ερπετών.Σπουδαία είναι και η ιχθυοπανίδα της λίμνης. Στο ευρύτερο σύστημα Kερκίνης-Στρυμόνα έχουν καταγραφεί πάνω από 30 είδη ψαριών με εμπορικό ενδιαφέρον, όπως ο Kυπρίνος (Γριβάδι)και η Πεταλούδα και παρουσιάζει αξιόλογη αλιευτική παραγωγή.
Στη λίμνη και στα γύρω βουνά έχουν καταγραφεί 300 και πλέον είδη πουλιών. Aπό αυτά δύο, ο Aργυροπελεκάνος και η Λαγγόνα, είναι παγκόσμια απειλούμενα με εξαφάνιση. Παρατηρούνται ακόμη, οι πιο σημαντικές αποικίες της N. Bαλκανικής χερσονήσου από Kορμοράνους, Xουλιαρομύτες, Xαλκόκοτες και διάφορα είδη ερωδιών ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκαν και νέα είδη για την περιοχή όπως η Nανόχηνα, το Φοινικόπτερο, ο Kυνηγογέρακας, ο Nανόκυκνος κ.α. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά σπάνια αρπακτικά πουλιά όπως ο Bασιλαετός, ο Xρυσαετός, ο Πετρίτης, ο Στικταετός κ.α.
Μεγάλη αξία στη λίμνη δίνει και η ύπαρξη της μεγαλύτερης στην Ελλάδα αποικίας των Βουβαλιών. Στην Ανατολική πλευρά του υγρότοπου, δίπλα στο παραλίμνιο δάσος, εκτρέφονται τα 2/3 του συνολικού πληθυσμού νερο-βούβαλων της χώρας.
Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων
H Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1971 υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στην πόλη Ραμσάρ του Ιράν, στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας. Υγρότοποι χαρακτηρίζονται τα δέλτα, τα έλη, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, οι πηγές, οι εκβολές, οι ποταμοί και οι τεχνητές λίμνες.
Η συνθήκη Ραμσάρ αποσκοπεί στην προστασία και τη συνετή χρήση όλων των υγροτόπων μέσω τοπικών και εθνικών δράσεων και διακρατικής συνεργασίας ως μια συνεισφορά στην αειφόρο ανάπτυξη. Στη συνθήκη περιλαμβάνονται 1524 υγρότοποι με έκταση 520 εκατομμυρίων στρεμμάτων περίπου.
Στη χώρα μας, βάσει της συνθήκης Ραμσάρ, προστατεύονται δέκα υγρότοποι: Δέλτα Έβρου, οι λίμνες Ισμαρίδα και Βιστονίδα, το Πόρτο Λάγος και οι γύρω λιμνοθάλασσες, το Δέλτα και η λιμνοθάλασσα Νέστου, η τεχνητή λίμνη Κερκίνη, οι λίμνες Βόλβη και Κορώνεια, το Δέλτα των ποταμών Αξιού- Λουδία – Αλιάκμονα, ο Αμβρακικός κόλπος, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και η λιμνοθάλασσα Κοτύχι στο Νομό Ηλείας.
Όπως τονίζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι υγρότοποι της χώρας μας υποβαθμίζονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να χάνεται η μοναδική οικολογική τους αξία. Αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία είναι μόνο ορισμένα από τα εντονότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Διαβάστε επίσης:
Μια ημέρα αφιερωμένη στην σημασία των Υγρoτόπων- Ας διαφυλάξουμε τη σπουδαία βιοποικιλότητά τους!
Αρνητές εμβολίων: Νέα έρευνα αποκαλύπτει τι έχει φταίξει στον τρόπο που μεγάλωσαν
