Η γαλλική ταινία animation που κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας ‘Annecy International Animated Film Festival’.
Η βραβευμένη γαλλική ταινία animation «Ο Μικρός Νικόλας. Τι περιμένουμε για να είμαστε ευτυχισμένος» βασίζεται στα αγαπημένα κόμικς και παιδικά βιβλία των Jean-Jacques Sempe and Rene Goscinny και τιμά το πνεύμα των θρυλικών δημιουργών και του εμβληματικού έργου τους και έρχεται στους κινηματογράφους στις 9 Νοεμβρίου από τη Feelgood.
Μία απολαυστική και συγκινητική ιστορία δύο ανθρώπων που στερήθηκαν πολλά και επινόησαν μία ονειρική παιδική ηλικία για τον Μικρό Νικόλα, τον σκανταλιάρη και σπαρταριστό ήρωα, που αντιστάθμισε δυσκολίες που πέρασαν ως παιδιά. Μία απίθανη ταινία για τη φιλία, τη δημιουργικότητα και τα παιδικά χρόνια.
Σε σκηνοθεσία της Amandine Preston και του Benjamin Massoubre και σενάριο roov Michael Fessler, Anne Goscinny (kopn Tou René Goscinny) kai Benjamin Massoubre. Τη μουσική υπογράφει ο βραβευμένος με Όσκαρ Ludovic Bource (The Artist).
Σύνοψη
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ AMANDINE FREDON KAI TON BENJAMIN MASSOUBRE
Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα;
Amandine Fredon: Στην αρχή, η ιδέα ήταν ένα ντοκιμαντέρ που συνδύαζε αρχειακά υλικά με σκίτσα του Μικρού Νικόλα. Τελικά, το project εξελίχθηκε και επικράτησε η ανάγκη να γίνει μία animation ταινία. Σε σχέση με το σύμπαν των δημιουργών, αυτή η ιδέα είχε καλύτερη συνοχή και μας επέτρεπε να μεταφέρουμε για πρώτη φορά την ιστορία του Μικρού Νικόλα σε animation,
Benjamin Massoubre: Αυτή η ταινία, που αναμειγνύει τη ζωή των συγγραφέων με τις ιστορίες του Μικρού Νικόλα, χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να προχωρήσει και τις ιστορίες του Μικρού Νικόλα, χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να προχωρήσει και να χρηματοδοτηθεί. Εγώ μπήκα στο project την άνοιξη του 2020. Ξεκίνησε τη συγγραφή με την Anne Goscinny για να αναπτύξουμε τις βινιέτες για τη ζωή του Sempé και του Goscinny με όσο το δυνατόν περισσότερα βιογραφικά στοιχεία. Παράλληλα, συνεργαστήκαμε με τους Fursy Teyssier και Juliette Laurent, για τους χαρακτήρες, τα σκηνικά και τις χρωματικές επιλογές.
τις ιστορίες του Μικρού Νικόλα, χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να προχωρήσει και να χρηματοδοτηθεί. Εγώ μπήκα στο project την άνοιξη του 2020. Ξεκίνησε τη συγγραφή με την Anne Goscinny για να αναπτύξουμε τις βινιέτες για τη ζωή του Sempé και του Goscinny με όσο το δυνατόν περισσότερα βιογραφικά στοιχεία. Παράλληλα, συνεργαστήκαμε με τους Fursy Teyssier και Juliette Laurent, για τους χαρακτήρες, τα σκηνικά και τις χρωματικές επιλογές.
Σας τρόμαξε το μέγεθος δύο θρύλων, Sempé και Goscinny;
Benjamin Massoubre: Το έργο τους έχει περάσει από γενιά σε γενιά, σε πολλές οικογένειες στη Γαλλία. Το έχει διαβάσει ο παππούς μου στον πατέρα μου, μετά ο πατέρας μου σε εμένα και εγώ στα παιδιά μου. Οπότε απέναντι σε ένα τέτοιο έργο, μπορεί κανείς να νιώσει φόβο, αλλά ο μόνος τρόπος για να απαλλαγούμε από αυτή την πίεση ήταν να κάνουμε μια ταινία που αποπνέει ειλικρίνεια και εκφράζει την αγάπη που τρέφουμε για τον Μικρό Νικόλα. Ωστόσο, η ευθύνη ήταν μεγάλη γιατί θέλαμε να τιμήσουμε αυτούς τους δημιουργούς και έπρεπε να ανταποκριθούμε στην κομψότητα που υπάρχει στο σχέδιο του Sempé και το πνεύμα του Goscinny. Στόχος ήταν παραμείνουμε πιστοί, αλλά και να κρατήσουμε μια απόσταση ως ένδειξη σεβασμού. Δεν θα παρασυρόμασταν σε μία καρικατούρα ή μία αγιογραφία. Για αυτό, ήταν απαραίτητο να είμαστε όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ουσία τους. Για τις φωνές τους που ακούγονται off, έχουμε χρησιμοποιήσει τα δικά τους λόγια από συνεντεύξεις. Για τον σχεδιασμό τους, μελετήσαμε τις κινήσεις τους σε βίντεο αρχείου.
Χάρη στην Anne Goscinny, μπορέσαμε να μελετήσουμε τα πρωτότυπα γραπτά και σχέδια. Αγγίξαμε τα γραπτά και τις πένες του πατέρα της, το γραφείο του. Αυτό το συναίσθημα προσπαθήσαμε να εκφράσουμε στην ταινία. Το άγγιγμα, το σχέδιο με τις πένες, η γραφή στη γραφομηχανή, ο ήχος των φύλλων χαρτιού, όλα ήταν αναπόσπαστο μέρος της ταινίας.
Τι ανακαλύψατε για τις προσωπικές τους διαδρομές,
Benjamin Massoubre: Νόμιζα ότι ήξερα πολλά, αλλά παραδέχομαι ότι με αφορμή την ταινία, συνειδητοποίησα ότι αγνοούσα πολλά πράγματα. Ανακαλύψαμε, για παράδειγμα, ότι ο Goscinny είχε ζήσει τόσα χρόνια μακριά από τη χώρα του, πως για εκείνον το Παρίσι ήταν μία πολύ εξωτική πόλη, μια φαντασίωση ενός ξένου τόπου. Η διαδρομή του Sempe ήταν εξίσου συναρπαστικής ξεκίνησε από ένα ταπεινό υπόβαθρο και έφτασε στην κορυφή της εικονογράφησης παγκοσμίως χάρη στις δουλειές του για το περιοδικό The New Yorker, Αυτό είναι που με άγγιξε ιδιαίτερα στην ιστορία του. Ακόμα κι αν κάποια πράγματα τα έχουμε αποδώσει μυθιστορηματικά, έχουμε αντλήσει από τη ζωή τους. Η καρδιά της ταινίας βρίσκεται στη μοίρα αυτών των δύο ανδρών που φαντάστηκαν μια ονειρεμένη παιδική ηλικία για τον Μικρό Νικόλα για να αντισταθμίσουν τα δράματα που βίωσαν στην παιδική τους ηλικία: το ολοκαύτωμα στην περίπτωση του Goscinny και έναν βίαιο πατριό στην περίπτωση του Sempe Μέσα από αυτή την ταινία, αφηγούμαστε μια ιστορία για την επιμονή και τη γέννηση μιας φιλίας. Έτσι προέκυψε ο υπότιτλος «Τι περιμένουμε για να είμαστε ευτυχισμένους»
Amandine Fredon: Εργαστήκαμε εν μέσω πανδημίας και μέσα σε αυτό το κλίμα θέλαμε να κάνουμε μία feelgood ταινία. Για εμάς, ήταν σημαντικό να δείξουμε ότι πριν γίνουν παγκοσμίως γνωστοί, αυτοί οι καλλιτέχνες δυσκολεύτηκαν να πουλήσουν τα έργα τους, θέλαμε να δείξουμε ότι δεν παραιτήθηκαν. Η επιτυχία τους αντιπροσωπεύει το έργο μιας ζωής. Έκαναν την επιλογή να παραμένουν θετικοί παρά τις δυσκολίες και να βλέπουν τη θετική πλευρά της ζωής. Αυτός ο Μικρός Νικόλας που επινόησαν και το χιούμορ που επέδειξαν ήταν μία θετική αντίδραση στα τραύματα τους. Η ταινία μεταφέρει αυτό το πολύ θετικό μήνυμα.
Δείτε ολόκληρες τις συνεντεύξεις εδώ:
