Η Ντέμη Γεωργίου είχε μοιραστεί πολλές πληροφορίες για την οικογένειά της μέσα από το Instagram – «Τι καλύτερο από ένα χαμογελαστό αντίο;», είχε αναφέρει.
Η απώλεια της Ντέμης Γεωργίου, πρώην παίκτριας του «MasterChef», έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη σε όλους όσοι τη γνώριζαν. Μέσα από το Instagram της, η Ντέμη είχε μοιραστεί πολλές φορές στιγμές της ζωής της, μιλώντας ταυτόχρονα για τις προσωπικές της δοκιμασίες. Ένα από τα πιο συγκινητικά ποστ της ήταν η φωτογραφία της στην αγκαλιά του πατέρα της, που μας επιστρέφει σε μια εποχή όπου η Ντέμη ήταν ακόμα μωρό.
Ο πατέρας της χάθηκε σε ένα τροχαίο δυστύχημα όταν εκείνη ήταν παιδί. Η τραγική αυτή απώλεια είχε βαθιά επίδραση στην οικογένειά της, και η ίδια η Ντέμη είχε αναφέρει σε πολλές αναρτήσεις της πόσο η απουσία του την επηρέασε στη ζωή της.
«Η μέρα του πατέρα !! Εγω μεγάλωσα χωρίς, παρόλα αυτά τον κουβαλάω μέσα μου, στο dna μου, στο 50% της προσωπικότητας μου ! Τον ευχαριστω για την ύπαρξη μου και τον ευγνωμονώ για τα γονίδιά μου κάθε μέρα ! Happy Father’s Day», ανέφερε στη λεζάντα της παραπάνω ανάρτησης.
Ο πατέρας της έχασε τη ζωή του στα 21 του χρόνια
Σε κάποιο άλλο ποστ η Ντέμη είχε μοιραστεί με τους followers το πώς συνέβη το δυστύχημα με τον πατέρα της και πώς το είχε βιώσει η μητέρα της.
«Το 50% μου έχασε νωρίς το χαμόγελο από τα χείλη της, τουλάχιστον έτσι το αντιλήφθηκα εγω σαν παιδί. Ναι για την μητέρα μου μιλάω. Νομίζω πως κάθε φορά που ακούει ένα τροχαίο ξαναζεί εκείνο το βράδυ (απόψε ξέρετε όλοι για ποιον μιλάω) αν με ρωτήσεις δεν θυμάμαι πώς ήταν, όμως το ζω κάθε μέρα, ένα φρενάρισμα, μια σειρήνα , έναν ήχο που κάνουν τα λεωφορεία «φσσσς». 2?3?/10 του 1986, από τη σύγχυση κανείς δεν μου έχει διευκρινήσει την ημερομηνία. Μια μπλε πανέμορφη μοκέτα θυμάμαι. Όνειρο θα ήταν. Ο μπαμπάς μου στα 21 του χάθηκε, από τα 21 μου μετράω 15 χρόνια παραπάνω απ’ αυτό το χαμογελαστό αγόρι που μου έδωσε το δώρο της ζωής.
Κάθε χρόνο στα γενέθλια του γελάω κ σκέφτομαι ότι θα σπάγαμε πολύ πλάκα, σίγουρα θα είχε σχολή καράτε και θα ήταν τόσο κολλητός με το άλλο δράμα της μαμάς μου, την αδελφή της τη Λία (ποσό Δράμα να αντέξει ??)
Που χάθηκε μόλις 30 χρόνων , μετράω 6 χρόνια πάνω, μοιάζει με ψυχαναγκασμό αλλά τρομάζω που εγώ ζω κι’ αυτοί όχι.
Η Λία άφησε πίσω της όλη την θλίψη που δεν μπορούσα να αφομοιώσω από τη απώλεια του πατέρα μου..! Μου υπενθύμισε πως είναι επιτακτική ανάγκη να θρηνήσω, αλλά ήμουν μόλις 14.
Απόψε μου μίλησε η μαμάκα μου να μου πει για το χαμογελαστό αγόρι που χάθηκε στην άσφαλτο, τι σημασία έχει αν είναι Ποσειδώνος η Χαμοστέρνας ο θάνατος δεν έχει καμία πολυτέλεια. Τι σημασία έχει αν ήταν κράνος; Αν ήταν βουτιά στο κενό αν ήταν μέγκενη; Καλό δρόμο, μυρίζει η άσφαλτος απόψε. Και τι καλύτερο από ένα χαμογελαστό αντίο;».
