Θαυμάζουμε τις γυναίκες που ξεκινώντας από ταπεινές ρίζες σήκωσαν το κεφάλι ψηλά στον ουρανό και δεν δίστασαν να σπάσουν κάθε γυάλινο ταβάνι. Και η Σοφία Νικολάου είναι αναμφίβολα μία από αυτές. Προερχόμενη από αγροτική οικογένεια της Εύβοιας, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών, ακολούθησαν σπουδές στη Γαλλία και πολύ σύντομα ίδρυσε τη δική της δικηγορική εταιρεία στο Κολωνάκι. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τα κοινά, ενώ πλέον συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, στις εθνικές εκλογές, για την περιφέρεια της Εύβοιας.
Και αφού κατάφερε να εκτινάξει την καριέρα και να ικανοποιήσει τις επαγγελματικές της φιλοδοξίες, στη ζωή της μπήκε ο έρωτας -και μάλιστα έρωτας κεραυνοβόλος! Το 2018 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Δαυλό και τον περασμένο Μάρτιο απέκτησαν μαζί το δεύτερο αγοράκι τους, συμπληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την οικογενειακή τους ευτυχία.
Τι παραπάνω μπορεί να ονειρεύεται η Σοφία Νικολάου και ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι της; Μας μίλησε για όλα στο Infowoman.gr:
Προέρχεστε από μια φτωχή οικογένεια αγροτών από την Εύβοια. Μόλις τελειώσατε τις σπουδές σας στη Νομική ανοίξατε το δικό σας γραφείο και φτάνουμε στο σήμερα όπου θα είστε υποψήφια με το κόμμα της ΝΔ όταν γίνουν οι εκλογές, αφού πρώτα είχατε μια πετυχημένη θητεία ως Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής. Πόσο εύκολη ήταν αυτή η διαδρομή και ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στα νέα κορίτσια που ξεκινάνε με όνειρα, αλλά δεν έχουν την οικονομική στήριξη από την οικογένειά τους; Ή ένα βαρύ πολιτικό επίθετο;
Πράγματι, δεν ήταν μία εύκολη διαδρομή. Απαιτήθηκαν πολλές θυσίες, πολλά ξενύχτια. Από κάθε, όμως, δυσκολία, έχω μάθει να κρατώ μόνο τα θετικά. Και τα θετικά, σε αυτήν την δύσκολη πορεία, ήταν πολλά. Και είχαν να κάνουν κυρίως με το γεγονός ότι κάθε δυσκολία που συναντούσα με πείσμωνε ακόμα πιο πολύ κι έκανε τη θέλησή μου ακόμα πιο δυνατή για να προχωρήσω. Το μόνο που ήθελα ήταν να μου δοθεί κάποια στιγμή η δυνατότητα να προσφέρω, ώστε να κάνω ό,τι μπορώ για να μην υπάρχουν άνθρωποι με αντίστοιχες δυσκολίες. Αντίστοιχο είναι και το μήνυμα στα νέα κορίτσια: Κρύβετε μέσα σας τόση δύναμη που δεν το φαντάζεστε. Είναι ασύλληπτο τι μπορείτε να καταφέρετε. Αρκεί να το βάλετε στόχο και να παλεύετε για αυτό.
Αντιμετωπίσατε σεξιστικές συμπεριφορές στη διάρκεια της θητείας σας στην Αντεγκληματική; Ο κόσμος των φυλακών είναι άγριος για μια γυναίκα;
Ειδικά την πρώτη, «αναγνωριστική», θα έλεγα, περίοδο, ο κόσμος των φυλακών, όπως και κάθε ανδροκρατούμενος τομέας, ήταν λογικό να κρατά επιφυλακτική στάση απέναντι σε όποια γυναίκα θα αναλάμβανε ένα πόστο ευθύνης. Είναι, όμως, στο χέρι της καθεμίας από εμάς να αποδείξουμε ότι η πυγμή και η αποφασιστικότητα που απαιτούνται δεν είναι μόνο ανδρικό χαρακτηριστικό. Νομίζω πως, αναφορικά με τις ελληνικές φυλακές, όπως, για παράδειγμα, στις φυλακές Κορυδαλλού, που είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα φυλακών στην Ελλάδα, όπου όλα τα πόστα ευθύνης, από τους πολιτικούς και διοικητικούς προϊσταμένους, μέχρι τους εποπτεύοντες εισαγγελικούς λειτουργούς, είχαν γυναίκες, τα καταφέραμε πολύ καλά.
Ποιά ήταν η πιο δύσκολη στιγμή σας στη θέση αυτή; Και αν αυτή η στιγμή σάς έκανε να “λυγίσετε”…
Δεν νομίζω ότι μπορώ να απομονώσω μία και μόνο στιγμή και να πω ότι αυτή ήταν η δυσκολότερη. Η αίσθησή μου είναι ότι κάθε μέρα, το πόστο αυτό, έκρυβε και μια δυσκολία, που έπρεπε να αντιμετωπίσεις στο πεδίο. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις καθημερινές «μάχες», που έδινε όλο το προσωπικό – διοικητικό και σωφρονιστικό – προκειμένου να κρατήσει τον κορωνοϊό μακριά από το κλειστό περιβάλλον των φυλακών. Ούτε μπορώ να ξεχάσω τις δύσκολες καταστάσεις, όπου κρατούμενοι επέμεναν ετσιθελικά σε παράλογα αιτήματα κι εμείς έπρεπε να επιβάλουμε τον νόμο, χωρίς να παραβιάσουμε τα δικαιώματά τους. Όμως, η πιο σκληρή κατάσταση ήταν οι συνεχείς και καθημερινές απειλές, οι οποίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα και στρέφονται τόσο κατά εμού όσο και, το χειρότερο όλων, κατά της οικογένειάς μου. Ούτε αυτό, όμως, μπορεί να με λυγίσει. Αντιθέτως, με πείθει ότι κάτι κάναμε πολύ καλά.
Υπήρξε μια περίοδος που τα social media είχαν μια “ανθρωποφαγική” διάθεση απέναντί σας; Όλο αυτό σας κόστισε ψυχολογικά; Και αν ήσασταν άνδρας, πιστεύετε ότι θα είχατε την ίδια σκληρή αντιμετώπιση, όπως για παράδειγμα στην υπόθεση Κουφοντίνα;
Αρχικά, θα πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ social media, τα οποία που ασκούσαν καλοπροαίρετη κριτική και μέσων, τα οποία, σε μία στρατευμένη λογική, λοιδορούσαν κάθε προσπάθεια επιβολής του νόμου σε ένα κατεξοχήν δύσκολο τομέα για αυτό, όπως οι φυλακές. Εννοείται ότι αφήνω εκτός εξίσωσης τα μέσα εκείνα που επιδοκίμαζαν την άτεγκτη στάση μας υπέρ της τάξης. Σε όλους εκείνους που προσωποποίησαν την κριτική τους, με αναφορές (ακόμα και γελοιογραφίες) για το φύλο μου, είμαι χαρούμενη που δεν μπόρεσαν να βρουν άλλο ψεγάδι στον τρόπο που διαχειριστήκαμε οριακές καταστάσεις, όπως η περίπτωση του πολυδολοφόνου Κουφοντίνα, που ουσιαστικά «απαιτούσε» διακριτή μεταχείριση. Σε όσους άσκησαν καλοπροαίρετη κριτική, εκείνο που απαντούσα και τότε και τώρα είναι ότι η διαφέντευση των φυλακών από τους κρατούμενους τελείωσε όταν ανέλαβε η παρούσα κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2019.
Τώρα που έχετε αποχωρήσει από τη γενική Γραμματεία, πώς θα θέλατε να σας θυμούνται στη θέση αυτή;
Δεν θέλω να θυμούνται εμένα προσωπικά. Θέλω να θυμούνται ότι, στο μέτρο του δυνατού, αποτρέψαμε την εξάπλωση της λαίλαπας της πανδημίας σε ένα κλειστό περιβάλλον, που θα είχε ολέθριες συνέπειες για την υγεία του σωφρονιστικού προσωπικού και των κρατουμένων. Θέλω να θυμούνται ότι πραγματοποιήσαμε τετραπλάσιους ελέγχους μέσα στις φυλακές σε σχέση με τα πρηγούμενα χρόνια, καταδεικνύοντας από την πρώτη μέρα ότι βούληση μας ήταν να σπάσει το απόστημα της ανομίας. Θέλω να θυμούνται ότι βάλαμε τις βάσεις για έναν σύγχρονο Σωφρονιστικό Κώδικα, ο οποίος πριν μερικές μέρες ανέβηκε στη διαβούλευση. Θέλω να θυμούνται ότι παραδώσαμε και πάλι τη διοίκηση των φυλακών εκεί που ανήκει: στο σωφρονιστικό προσωπικό. Όχι στους κρατούμενους.
Γιατί αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική; Και ποιο είναι το όραμά σας;
Η μάχιμη δικηγορία και η πολιτική έχουν πολλά κοινά σημεία. Άλλωστε, και στο επάγγελμά μου, πάντοτε επέλεγα υποθέσεις, που με έβαζαν από την πλευρά του δικαίου. Έτσι είναι και η πολιτική. Μπορεί να είναι η τέχνη του εφικτού, είναι όμως και η τέχνη της δίκαιης επιλογής. Χωρίς δικαιοσύνη, δεν υπάρχει δίκαιη πολιτική.
Σας ικανοποιεί η αριθμητική εκπροσώπηση των γυναικών στη Βουλή;
Είναι αλήθεια ότι κατά καιρούς έχουν γίνει αξιόλογες προσπάθειες, προκειμένου να «ελεγχθεί» η ποσόστωση των γυναικών, κυρίως σε κομματικό επίπεδο και επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Δυστυχώς, η προσπάθεια αυτή δεν έχει αποτυπωθεί και στο αποτέλεσμα της τελικής εκπροσώπησης στην ελληνική Βουλή. Αυτό συμβαίνει, κατά τη γνώμη μου, όχι για λόγους που άπτονται του νομοθετικού πλαισίου, αλλά ξεκινούν από εμάς τις ίδιες, που διάφοροι παράγοντες μάς αποτρέπουν από το να βγούμε μπροστά και να διεκδικήσουμε μερίδιο εκπροσώπησης. Όραμά μου ήταν και παραμένει μία κοινωνία που δεν χρειάζεται ποσοστώσεις για να την εκπροσωπήσει το… δυνατό φύλο, οι γυναίκες!
Πώς προετοιμάζεστε για τις εκλογές που έρχονται;
Δεν ξέρω εάν υπάρχει «συνταγή» προετοιμασίας για εκλογές. Εκείνο που προσπαθώ να κάνω από την πρώτη μέρα ενασχόλησης με το δημόσιο γίγνεσθαι είναι η επικοινωνία με τον κόσμο. Ανάμεσα σε ένα δύσκολο πρόγραμμα υποχρεώσεων, εκείνο που προσπαθώ να κρατώ ανέπαφο στην καθημερινότητά μου είναι η επαφή με τον πολίτη. Η επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας των πολιτών της χώρας αποτελεί καθήκον μας και όχι μέρος της προετοιμασίας μας. Όπου, συνεπώς, έχω τη δυνατότητα παρέμβασης, θα το κάνω, όχι μονάχα μέχρι τις εκλογές, αλλά και μετά από αυτές είτε εντός, είτε εκτός Βουλής.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σε σχέση με τα παιδιά σας;
Ο φόβος της δικής μου γενιάς ήταν η πιθανότητα, που δυστυχώς επιβεβαιώθηκε, ότι θα είμαστε η πρώτη γενιά που θα ζούσε χειρότερα από την προηγούμενη. Η κατάσταση αυτή βαίνει επιδεινούμενη και δεν ευθύνεται για αυτό μόνο η παγκόσμια οικονομική κατάσταση, αλλά και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι που ελλοχεύουν σε πολλά σημεία του πλανήτη. Συνεπώς, ο φόβος της γενιάς μου για τα παιδιά μας είναι να μην ζήσουν κι εκείνα ακόμα χειρότερα, ακόμα και από εμάς. Το ερώτημα, λοιπόν και η πρόκληση είναι τι θα κάνουμε και τι μπορούμε να κάνουμε.
Ως μητέρα δύο αγοριών και ως γυναίκα, ποια είναι η θέση σας απέναντι στο σχολικό εκφοβισμό και στη λεκτική και σεξουαλική βία; Έχετε δεχθεί ποτέ κακοποιητικές συμπεριφορές;
Διανύουμε μία περίοδο, εδώ και αρκετό καιρό, όπου τα δελτία ειδήσεων κατακλύζονται από περιπτώσεις που δεν χωρά ανθρώπινος νους. Κακοποιήσεις, ακόμα και δολοφονίες γυναικών, σχολικός εκφοβισμός και ξυλοδαρμοί μεταξύ ανηλίκων, συνθέτουν ένα σκηνικό που εκφεύγει ενδεχομένως του αστυνομικού δελτίου και ακουμπά τις παρυφές ενός δυσεπίλυτου κοινωνικού πλέον προβλήματος εγκληματικότητας, με χαρακτηριστικά φύλου ή ανάγκης επιβεβαίωσης και επίδειξης στις μικρότερες ηλικίες. Προσπαθώ μέσα από τις παρεμβάσεις μου, αλλά το ίδιο οφείλουμε και στα παιδιά μας, να τους μιλάμε για την ομορφιά του διαφορετικού, για την αγάπη και το σεβασμό που πρέπει να έχουμε απέναντι στο αντίθετο φύλο και ότι «μάγκες» δεν τους κάνει ούτε η μουσική που ακούν, ούτε η σωματική υπεροχή, πολύ δε περισσότερο η βία. «Μάγκες» τους κάνει μόνο η μόρφωση και οι ανοιχτοί ορίζοντες.
Η «κακοποιητική συμπεριφορά» παίρνει μέσα στο πέρασμα της ζωής μας πολλές μορφές και εννοείται ότι την έχω βιώσει στο πετσί μου: και ως εργαζόμενη νέα γυναίκα και ως νέα δικηγόρος και ως γυναίκα σε θέση ευθύνης. Είπαμε όμως: οι δυσκολίες και οι διακρίσεις είναι εκεί για να μας ατσαλώνουν, όχι για να μας εμποδίζουν.
Η Βουλή είναι φιλικά διακείμενη στις γυναίκες αλλά και τις μητέρες; Πώς συνδυάζεται η μητρότητα με τις αυξημένες υποχρεώσεις της πολιτικής;
Πρόσφατα, με συγκίνησε ιδιαίτερα μία νεαρή μητέρα και αθλήτρια του πόλο που βγήκε από την πισίνα, κατά τη διάρκεια του αγώνα, για να ταΐσει το 3 μηνών βρέφος της. Ή, ακόμα, η καθηγήτρια, που παρέδιδε μαθήματα με το μωρό στην αγκαλιά της. Είναι δεδομένο ότι οι μητέρες, όχι μονάχα στην πολιτική, αλλά σε κάθε επαγγελματικό τομέα, συναντούμε ανυπέρβλητες, καθημερινές δυσκολίες. Εάν, όμως, αγαπάς αυτό που κάνεις, είναι βέβαιο ότι θα βρεις τον τρόπο να τις ξεπεράσεις. Όπως η αθλήτρια του πόλο και η καθηγήτρια!
Ποια είναι η αγαπημένη στιγμή της ημέρας με τα παιδιά σας;
Μετά το τέλος των καθημερινών υποχρεώσεων, όταν μπαίνω στο σπίτι και ο μεγαλύτερος, ο Άγγελος, τρέχει να με πάρει αγκαλιά και φωνάζει «Μαμά», ενώ τον μικρότερο, τον Ερμή, τον κοιτάς και σου χαμογελάει, είναι η ώρα που λες: αξίζει και η κούραση και το τρέξιμο και όλα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, όλα τα κάνεις για αυτά τα δύο πλασματάκια!
Διαβάστε ακόμα:
Πέγκυ Ζήνα – Γιώργος Λύρας: Το πάρτι γενεθλίων για την 11χρονη Ηλέκτρα!
Αδεια μητρότητας: Αύξηση στους 9 μήνες και για τις εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα
