Το πολυβραβευμένο animation «Τα μυαλά που κουβαλάς» επέστρεψε αγγίζοντας το θέμα της εφηβείας και εισάγοντας ένα νέο συναίσθημα στο μυαλό της πρωταγωνίστριας. Το άγχος!
Η ταινία animation «Τα μυαλά που κουβαλάς» είναι μία από τις καλύτερες που έχουν δημιουργηθεί ποτέ για παιδιά. Τα δεκάδες βραβεία που πήρε το 2016 που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το αποδεικνύουν: Η Ακαδημία Κινηματογράφου της χάρισε το Όσκαρ καλύτερου animation, ενώ την πρώτη θέση έλαβε σε αμέτρητες άλλες βραβεύσεις, όπως οι Χρυσές Σφαίρες, τα BAFTA, τα βραβεία κοινού σε παγκόσμιο επίπεδο.
Πώς δουλεύτηκε η ταινία
Για τις ανάγκες της ταινίας ο σκηνοθέτης Pete Docter και μια ομάδα επιστημόνων, ψυχολόγων και ψυχιάτρων από τα Πανεπιστήμια του Berkeley και του San Francisco, συνεργάστηκαν για πέντε χρόνια πενταετία προκειμένου να καταλήξουν σε έναν κοινό στόχο: να δείξουν στα παιδιά και στους γονείς και κηδεμόνες τους πώς λειτουργούν τα συναισθήματα στο μυαλό του ανθρώπου και πώς διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο αυτός συμπεριφέρεται στους γύρω του.
Οι δημιουργοί του «Inside Out», καθώς η Ράιλι μεγαλώνει –γίνεται 13!– και μεγάλες αλλαγές συμβαίνουν μέσα της, ένα νέο συναίσθημα παίρνει πρωταγωνιστική θέση. Το Άγχος!
Και δεν δεν έρχεται μόνο. Το πορτοκαλί ανθρωπάκι με τις βαλίτσες του στα χέρια μας λέει: «Θέλαμε να κάνουμε μια καλή πρώτη εντύπωση!» Στο τέλος του τρέιλερ διαβάζουμε: Ζήλια, Ντροπή, Βαρεμάρα…
Αν και αυτή δεν θα είναι η πρώτη φορά που ένα animation αγγίζει το θέμα της εφηβείας και μάλιστα όπως την αντιλαμβάνεται ένα κορίτσι, «Τα μυαλά που κουβαλάς 2» είναι ήδη η ταινία του καλοκαιριού.
Καστάνια Μαρία
Η σελίδα special_education_tips της Μαρίας Καστανιά, γραφει μερικά λόγια που αξίζει να διαβαστούν:
«Μια ταινία που σίγουρα θα έβαζα σε ένα summer camp στην περίπτωση δικού μου κέντρου και σίγουρα θα ανέλυα κάθε προσωπικότητα ξεχωριστά!
Όπως επίσης και αν ήταν μεγαλύτερος ο γιος μου θα την είχαμε ήδη δει παρέα-
Προς το παρόν την είδα μόνη μου και την καταχάρηκα !
Να πάτε να την δείτε μικροί και μεγάλοι πάρεα με ένα κουτί ποπ κορν σε ένα θερινό σινεμά και να μοσχομυρίζει παντού Γιασεμί!
Αχ!»