Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε μία αδιανόητη υπόθεση παιδοφιλίας και μαστροπείας που έχει συγκλονίσει ολόκληρη τη χώρα. Ο 53χρονος Ηλίας Μϊχος βίαζε και εξέδιδε ένα 12χρονο κορίτσι στον Κολωνό, ακόμη και σε οίκο ανοχής.
Ο τιμοκατάλογος της φρίκης σύμφωνα με τα στοιχεία υπολογίζεται στα 50 με 70 ευρώ που έδινε ο κάθε άνδρας που συναντήθηκε με την 12χρονη, χρήματα τα οποία έπαιρνε ο καταστηματάρχης.
Πολλοί είναι εκείνοι που φοβούνται, ότι ακόμη κι αν φυλακιστεί θα εκτίσει ένα μέρος της ποινής του και μετά θα κυκλοφορεί ελεύθερος. Υπάρχει, ωστόσο, παραδειγματική τιμωρία για τους απανταχού παιδόφιλους; Και πόσο χτυπά το πρόβλημα στη ρίζα του.
Ένα θέμα που για πολλούς είναι επιτακτική ανάγκη και για άλλους πρέπει να επιβληθεί άμεσα ειδικά, όταν μιλάμε για παιδόφιλους: και αυτό ακούει στην ποινή του χημικού ευνουχισμού.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά που βρίσκει την συγκεκριμένη ποινή είτε ανεπαρκή διότι δεν έχει μόνιμο αποτέλεσμα, είτε ανήθικη καθώς παραβιάζει, σύμφωνα με τους ίδιους, ανθρώπινα δικαιώματα.
Τι είναι ο χημικός ευνουχισμός;
Ο χημικός ευνουχισμός χρησιμοποιείται για τη μείωση των επιπέδων των ανδρικών ορμονών ή των ανδρογόνων. Πρόκειται για μία μέθοδο που περιλαμβάνει τη χορήγηση φαρμάκων που μειώνουν τη λίμπιντο και ως εκ τούτου υπάρχουν ελπίδες ότι θα μειωθεί και η σεξουαλική δραστηριότητα.
Το φάρμακο που εμπλέκεται στον χημικό ευνουχισμό χορηγείται μέσω φαρμακευτικής αγωγής από το στόμα ή με ένεση.
Οι επιπτώσεις των χημικών ευνουχισμών είναι αναστρέψιμες, καθώς διαρκούμ για όσο χρονικό διάστημα χορηγείται το φάρμακο. Μόλις ο λήπτης σταματήσει να παίρνει το φάρμακο, τα επίπεδα των ορμονών επανέρχονται στα φυσιολογικά τους επίπεδα.
Όσοι αντιτίθενται στον μέθοδο του χημικού ευνουχισμού επισημαίνουν τους κινδύνους που ενέχει η μακροχρόνια χρήση του χημικού ευνουχισμού. Αυτά περιλαμβάνουν υψηλότερη ευαισθησία στην οστεοπόρωση, καρδιαγγειακές παθήσεις και μειωμένο μεταβολισμό γλυκόζης και λιπιδίων.
Σε άτομα με αποκλίνουσες συμπεριφορές οι επιπτώσεις είναι σχετικά άγνωστες. Ο χημικός ευνουχισμός μπορεί επίσης να αποδειχθεί δαπανηρός, καθώς δεν είναι μια εφάπαξ θεραπεία, αλλά απαιτεί τακτικές παρεμβάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η αστυνομία θα βασίζεται σε αυτές τις ποινές για χημικό ευνουχισμό κάνοντας τακτικά ταξίδια στις αρχές για περαιτέρω θεραπεία.
Xώρες που επιτρέπουν τον χημικό ευνουχισμό
Η Ταϊλάνδη ενέκρινε φέτος το καλοκαίρι τον χημικό ευνουχισμό, σε μία προσπάθεια να καταπολεμήσει τα σεξουαλικά εγκλήματα. Χώρες όπως η Νότια Κορέα, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Τσεχία, η Εσθονία, η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν υιοθετήσει αυτή τη μορφή τιμωρίας εδώ και πολύ καιρό.
Η Νότια Κορέα ψήφισε το νόμο το 2011 που στόχευε ιδιαίτερα στη μείωση της απειλής των σεξουαλικών εγκλημάτων με θύματα παιδιά.
Η Τσεχική Δημοκρατία είναι η μόνη χώρα που πραγματοποιεί χειρουργικό ευνουχισμό όπου αφαιρούνται χειρουργικά οι ορμονοπαραγωγοί αδένες. Ο νόμος εισήχθη το 1966.
Στις ΗΠΑ, επτά πολιτείες (Καλιφόρνια, Φλόριντα, Γκουάμ, Αϊόβα, Λουιζιάνα, Μοντάνα και Ουισκόνσιν) έχουν νομιμοποιήσει τον χημικό ευνουχισμό.
Η Ουκρανία χρησιμοποίησε τη μέθοδο το 2019 και ο νόμος λέει ότι οι αρχές, εάν χρειαστεί, έχουν ακόμη και τη δύναμη να ασκήσουν βία στον κατάδικο για να υποβληθεί στη διαδικασία, σύμφωνα με έκθεση του TRTWorld.
Το Πακιστάν συζητά εάν πρέπει να εισαγάγει τον «χημικό ευνουχισμό» ως τιμωρία για σεξουαλική κακοποίηση. Η ισόβια κάθειρξη και η θανατική ποινή είναι οι τρέχουσες επιλογές τιμωρίας για βιαστές και παιδόφιλους σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα της χώρας. Αλλά η χώρα εξετάζει πρόσθετα μέτρα μετά την πανεθνική οργή ως απάντηση στον αυξανόμενο αριθμό περιπτώσεων βιασμού.
Τελικά λύνει το πρόβλημα;
Έχει διαπιστωθεί πως ο χημικός ευνουχισμός είναι αποτελεσματικός στη μείωση της σεξουαλικής ορμής. Αυτό όμως δεν αποτρέπει τη σεξουαλική βία ή την επιθετική συμπεριφορά. Ακόμη και η μείωση του επιπέδου τεστοστερόνης στο μηδέν δεν εξαλείφει τις πιθανότητες νέας εγκληματικής δράσης.
«Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ορμές για να μπορεί να κακοποιήσει ένα παιδί ή να βιάσει έναν άνθρωπο», εξηγεί ο κοινωνιολόγος Aντρέι Κόνινγκ από το Πανεπιστήμιο του Ντόρτμουντ. Ακόμα κι αν οι άντρες που δεν μπορούν να διεισδύσουν, μπορούν να επιδείξουν επιθετική και προβληματική συμπεριφορά. Ο «χημικός ευνουχισμός» δεν είναι μια γρήγορη διαδικασία, τα φάρμακα συνταγογραφούνται για ορισμένο χρονικό διάστημα ή επ’ αόριστον.
Είναι πιθανό να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης και του κινδύνου οστεοπόρωσης και άλλων.
Στη Γερμανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ο ευνουχισμός βασίζεται σταθερά στη συναίνεση και χορηγείται σε σεξουαλικούς παραβάτες σε εθελοντική βάση.
«Ορισμένοι δράστες αισθάνονται μια ορισμένη ποσότητα ενοχής και αηδίας για τις πράξεις τους. Γι’ αυτούς, αυτή (χημική θεραπεία) είναι ένα είδος εξιλέωσης», δήλωσε στη DW ο ιατροδικαστής Κάλουμ Ρος από το νοσοκομείο Broadmoor στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Η θεραπεία με φάρμακα είναι πάντα ενσωματωμένη στη συμπεριφορική θεραπεία ή την ψυχοθεραπεία», εξηγεί ο Μιούλερ. Δεν αρκεί από μόνη της η χημική θεραπεία που εξασθενεί την κίνηση, προσθέτει, αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των σεξουαλικών παραβατών.
Η χρήση φαρμακευτικής αγωγής ως τιμωρία είναι μια «πολύ, πολύ προβληματική» ιδέα, προειδοποιεί, χαρακτηρίζοντάς την αμφισβητήσιμη «από ιατροηθική άποψη».
«Το αν οι παραβάτες επιλέγουν τον ευνουχισμό σε μια γνήσια προσπάθεια αλλαγής είναι δύσκολο να αποτιμηθεί προειδοποιεί ο κοινωνιολόγος Kόνινγκ. Τα άτομα δεν μπορούν να εξαναγκαστούν να το υποστούν, αλλά αν τους προσφερθεί κάποια ελευθερία, είναι πιο πιθανό να «προσφερθούν εθελοντικά», πρόσθεσε.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, για παράδειγμα, οι κρατούμενοι έχουν παραδεχτεί ότι θα επέλεγαν τη θεραπεία, εάν θεωρούσαν ότι θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο φυλάκισής τους ή να τους βοηθήσει να εξασφαλίσουν την πρόωρη αποφυλάκισή τους. Ωστόσο: «Ο χημικός ευνουχισμός δεν πρέπει να υποκαθιστά τη μεταρρύθμιση του σωφρονιστικού συστήματος», προειδοποιεί ο Tόμας Ντάγκλας, καθηγητής εφαρμοσμένης φιλοσοφίας στο Oxford Uehiro Center for Applied Ethics.
Χημικός VS χειρουργικού ευνουχισμού
Η Ευρώπη έχει χρησιμοποιήσει τόσο τον χειρουργικό όσο και τον «χημικό ευνουχισμό» στο παρελθόν και στο παρόν, αλλά μόνο για ορισμένους επιθετικούς, βίαιους σεξουαλικούς παραβάτες.
Η Τσεχία είναι η μόνη χώρα που ακολουθεί τη χειρουργική οδό.
«Αυτός είναι ο μόνος αξιόπιστος τρόπος αντιμετώπισης των πιο επιθετικών από τους παραβάτες», είπε στη DW η κοινωνιολόγος Κατερίνα Λίσκοβα από το Πανεπιστήμιο Masaryk. Ο αριθμός των σεξουαλικών παραβατών που επιλέγουν τον χειρουργικό ευνουχισμό είναι μικρός και τον επιλέγουν οικειοθελώς τόνισε η Λίσκοβα.
Μέχρι το 2012, η Γερμανία, επίσης, πρόσφερε στους σεξουαλικούς παραβάτες τη δυνατότητα χειρουργικού ευνουχισμού. Όμως η πρακτική αυτή καταργήθηκε ως απάντηση στην κριτική της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Εξευτελιστικής Τιμωρίας.
Η Γερμανία προσφέρει «χημικό ευνουχισμό» ως επιλογή σε ιατροδικαστικά ψυχιατρικά περιβάλλοντα για σεξουαλικούς παραβάτες που είναι ψυχικά άρρωστοι και επικίνδυνοι και φιλοξενούνται σε νοσοκομεία υψηλής ασφάλειας.
Με πληροφορίες από Deutsche Welle
Διαβάστε επίσης:
Νέα φρίκη στα Σεπόλια: Συνελήφθη 40χρονος για το βιασμό της 14χρονης κόρης του
